Un Blwyddyn Yn Hŷn - Amanda Savinelli

23 - 30 Hydref 2026

Digwyddiad Agor Dydd Sadwrn 24 Hydref am 2-4pm

​ 

Mae Oriel Stryd y Brenin yn falch o gynnal Sioe One Year On 2026 yn arddangos gwaith y graddedig celf gweledol dawnus o Ysgol Gelf Caerfyrddin, Amanda Savinelli.

Bydd Amanda yn arddangos ei chasgliad dillad newydd ochr yn ochr â'i Phroject Tyshia.

​

Mae Amanda Savinelli yn artist tecstilau a ffasiwn sy’n seilio ei gwaith ar hunaniaeth, lle, diwylliant ac atgofion. Gan dynnu ysbrydoliaeth o hanesion cymunedau Cymreig, y dirwedd naturiol a phensaernïaeth leol, mae hi’n defnyddio tecstilau a dillad i archwilio’r straeon sy’n llunio ein hymdeimlad o berthyn a’n cysylltiad â lle.

I Amanda, mae dillad yn ffurf ar adrodd straeon — ffordd o gadw’r gorffennol tra’n ei ail-ddehongli drwy ddylunio cyfoes.

 

Dros y flwyddyn ddiwethaf, mae Amanda wedi bod yn rhan o TYISHA, prosiect cydweithredol sy’n archwilio stori Jac-Ty-Isha, ffigwr sy’n seiliedig â Therfysgoedd Beca yn Nyffryn Gwendraeth. Drwy ymweliadau ag ysgolion lleol, mae’r prosiect wedi annog archwilio hanes lleol, lle a hunaniaeth, gan gysylltu cenedlaethau iau â straeon a threftadaeth eu cymunedau.

 

Mae Amanda wedi bod yn gweithio ar y cyd â Huw Alden Davies a Renata Ostiak, gan ddogfennu straeon allweddol, atgofion a chysylltiadau diwylliannol, a dod â hanes lleol i gyd-destun creadigol cyfoes. Bydd yr arddangosfa yn estyniad i arddangosfa Tyisha ond yn arddangos dillad a ysbrydolwyd gan ei hymarfer ym maes tecstilau a ffasiwn; mae Amanda yn ceisio rhoi presenoldeb ffisegol i’r hanesion hyn, gan eu trawsnewid yn ddillad sy’n cario ystyr, yn dwyn atgofion i gof ac yn dathlu ysbryd gwydn cymunedau Cymreig.

 

Mae’r dillad ymatebol yn cael eu creu gan ddefnyddio ffabrigau dros ben a dillad wedi’u hailbwrpasu, gan adlewyrchu ymrwymiad Amanda i ailddefnyddio deunyddiau presennol tra’n rhoi pwrpas ac ystyr newydd iddynt. Wrth wraidd y casgliad mae fflanel heb ei ddefnyddio ac wedi’i ddifrodi a gafwyd o’r Amgueddfa Wlân Genedlaethol, gan sefydlu cysylltiad uniongyrchol â threftadaeth tecstilau Cymru.

 

Mae gan y fflanel ei hanes ei hun. Mae hadau gweladwy ar wyneb y ffabrig yn dwyn i gof y cymunedau ffermio y lluniodd eu llafur fywyd gwledig Cymru, tra bod marciau a staeniau a adawyd gan beiriannau yn cadw olion ymdrech ddynol a’r diwydiant tecstilau. Yn hytrach na chuddio’r amherffeithrwydd hyn, mae Amanda yn eu cofleidio fel elfennau hanfodol o hunaniaeth y ffabrig.

 

Mae’r manylion materol hyn yn dod yn ffurf ar adrodd straeon, gan gysylltu llafur ffermio a chynhyrchu tecstilau â brwydrau cymdeithasol Terfysgoedd Beca a’r hanesion a archwiliwyd drwy TYISHA. Drwy drawsnewid y ffabrigau hyn yn ddillad cyfoes, mae Amanda yn rhoi bywyd newydd i ddeunyddiau sydd eisoes yn cario adleisiau o’r gorffennol. Mae'r darnau sy'n deillio o hyn yn ddillad ac yn llestri cof hefyd — gan ddod â hanes, crefftwaith a ffasiwn gyfoes ynghyd i anrhydeddu'r bobl, y lleoedd a'r bywydau gwaith sydd wedi llunio hunaniaeth ddiwylliannol Cymru.